Brioche - ein ny strikketeknikk å utforske

Lenge sidan eg har blogga no, det har liksom berre blitt med tanken. Ikkje det at eg ikkje har kosa meg med håndarbeid, men det har liksom ikkje blitt vist fram her. No har eg byrja utforske ein ny teknikk sammen med to strikkevenninner, og den må eg absolutt vise fram. I tillegg har eg fått nytt nett-brett som må utforskast.

To strikkebøker om teknikken er kjøpt, heldigvis er "strikkeengelsken" meir på plass enn vanlig engelsk. Desse to bøkene inneheld stor variasjon i teknikkar og mønster. Mykje å læra for meg, som i følgje datter vår, er ein strikkenerd.

Men nye teknikkar krev og å laga prøvelapp, noko som eg som regel hopper glatt over. Denne gangen strikka eg opp resten eg tok til formålet. Det var rett og slett moro, til og med å strikke denne.

Neste prosjekt vårt eit kast, strikka i wollmeise pure, ei hespe turkis og ei hespe fleirfarga. Mønsteret er Peacocks pride-shawl av Raina K. Mønsteret fann eg på Ravelry.

Teknikken er tidkrevjnde, men absolutt gjennomførbart. Her vises forskjellen som er mellom tette og vranga.

Slik er sjalet framme.

Bak er sjalet tverr nede med to aukingar frå halsen og ut mot skuldrene. Det er nok litt stort til å bruke inni jakker, men vil bli deilig over skuldrene ein sommerkveld.

Dilla på tantulltussockor

Rett over nyttår vart eg gjort merksam på ei sokkebok på Instagram. Det var Pinneguri som viste fram nokre nydelege sokkar og inviterte til samstrikk i 2017. Eit par Tantulltussockor for månaden. Det skulle bli 12 par i løpet av året. Og samstrikk det er gøy, er nok litt hekta på det eg.

Dette er boka som vart vist fram, den vart øyeblikkelig bestilt rett frå forfattaren, og med personleg helsing på kjøpet. Boka kan bestillast her. Med 27 ulike design, som freista alle sammen, var det vanskelig å vite kva eg skulle starte med. Men først måtte eg finne fram eigna garn. Ein plastboks med 550 gr Hjertegarn 4 sock fordelt på 6 ulike fargar kom opp i strikkekorga.

Første par ut var Molly

Neste par ut var Clara Sofia Saltflinga

og så Flower Power. No var eg komen så godt i gang at eg fann ut 

resten av garnet skulle bli til labbar

Deretter følgde Lemonad

og Uffe

Det begynte å minke på garnet og stripesokkane Tutti Frutti 

vart då eit naturlig valg.

Siste par ut i denne omgang er Barbro. 

Og enda vart det litt garn igjen som kunne brukast til eit par stripete barnelabbar. 

Ved siden av ligg restane av 550 gram sokkegarn, så denne gangen fekk eg god 

utnytting av sokkegarnet. Alltid kjekt å nytte garnet fullt ut, og den tomme

 plastboksen har alt fått nytt innhald. 

Her er alle para samla i korga som var halvfull av garn då eg starta. Enda har eg 

mange fleire sokkepar eg vil strikke, men no trur eg det vert litt anna først. 

Men som du ser er denne boka ein stor sokkeskatt!

Til slutt 2 par barnelabbar strikka på bestilling til 2 nabojenter. 

Dei er strikka i Lana Grossa Meilenweit.

Tusen takk for du har sett innom bloggen min. Håper eg har freista deg til å sjå nærare på 

boka #Tantulltussockor av Anna Bergman. Fleire bilder finn du og på Instagram med 

emneknag #tantulltussockor.

Strikk til barnebarn.

Det kom ønske om genser til familiens yngste, ein staut kar på 6 mnd. Ønsket var ein grønnfarge som han alt hadde fått vottar i. Dette er Rauma Panda som eg hadde kjøpt sommaren 2016 på fabrikkutsalet på Veblungnes. Heldigvis hadde eg garn liggande og mønsteret vart setesdalsgenser , men uten lus. Med slike små fingrar er det så fort å hekte dei fast og trekke ut trådar.

Synes det må vera knappar på skuldera eller annan lukking i halsen på så små barnegensarar. Då blir passformen i halsen så mykje bedre.

Her er genseren slik den vart ferdig. Kunne kanskje vore nokre cm vidare i bolen, men samtidig er den tynn og god, og fyller lite under ytterplagget.

Her er genseren komen på godguten vår. Ein staut og blid sjarmør!

Barnebarna veks fort og treng av og til å fornye garderoben med strikka plagg. Eit bestemorhjerte smeltar fort når jenta på snart 4 år kjem og spør om eg kan strikke henne ei stripebukse. Eg lurte på kva ei stripebukse var, ei bukse med striper vel!

Jenta fekk vera med å kjøpe garn, første besøk på ein garnbutikk. Det gjorde sterkt inntrykk på henne, så mange nøster og ein heil vegg med knappar. Inga overrasking i at vi kom heim med lilla, rosa og kvitt sisu frå Sandnes. Synes det er eit godt garn til klær berekna til å bruke under regntøyet. 

 

Buksa strikka eg etter eit gammalt mønster frå Sandnes, men fasongen er vel ikkje optimal. Har alt funne eit anna mønster eg vil prøve neste gang.

Med ny bukse fann eg ut ho måtte få genser til og. Det vart då ein rosa genser med rundfelling frå eit setesdalsmønster. Jenter i den alderen er glad i rosa og både genser og bukse er i flittig bruk.

 

Men som de ser er ho fornøyd med å bli fotografert i ny genser, gladjenta vår!

Eit lite forsøk på å vise litt av det eg har strikka dette året. Tenk no er februar snart slutt, kveldane og morgonane er blitt merkbart lysare. Vi går ei deilig lysare tid i møte. Ønskjer alle ein fin vår og tusen takk for du ser innom bloggen min! 

Fanatrøye til ein 50-åring

Årets første blogg, planen er at det skal bli mange i løpet av 2017. 

Jaja. eit nyttårsforsett skal vi vel alle ha

Så først av alt vil eg ønske alle 

EIT RIKTIG GODT HANDARBEIDSÅR I 2017

Dette året er nett starta, så fanatrøya eg viser fram her vart strikka i november/desember i fjor. 

Bror min fyllte då 50 år, og eg måtte spørja forsiktig om han ønska seg ein genser eller

 trøye i gåve frå oss. Ei trøye i litt tynt garn kunne han tenke seg, og vi kom fram til at ei fanatrøye var eit fint alternativ. 

Med utgangspunkt i boka "Fanatrøyer" vart planen lagt og garn kjøpt inn, blå og grå Sisu frå Sandnesgarn. Å få leike meg med alle dei ulike bordene som er i den boka er ein fornøyelse, 

då vert det fanatrøye med mitt særpreg. Og då er det ikkje så mange som vert heilt maken.

Nede starta eg med tvebandstrikk, også kalla tvinnarand. Denne minner om latvisk flette, men er ikkje heilt lik. I dei mørke rutene har eg strikka første omgang rett og dei tre siste omgangane vrangt. Mi erfaring er at då trekkjer ikkje ruteborda seg så mykje saman, deretter kattepote og sikksakk. I stripemønsteret med lus strikka eg berre 2 masker mellom kvar lus fordi det vert meir stabilt, ein trekkjer ikkje så lett ut trådar.

Øverst strikka eg ei litt brei 8-bladrose, dette er ei av mine favorittborder som eg har brukt mange gonger, synest den er kjempefin!

Og slik vart jakka ferdig. Doble lister med knapphol og tinnknappar med 8-bladroser.

Å strikka jakke til andre å få dei passelig stor er ikkje alltid like lett. 

Men ved å ta gode mål, rekna og telja så vart jakka absolutt passeleg og kledeleg. 

Ja litt flaks hadde eg vel og.

Må seie eg vart tilfreds med resultatet!

Votte og labbestrikk denne ferien og!

Så er vel ferielivet over for i år, men kan vel ikkje klage. 5 veker har vi vore på tur, mannen og eg, og vi nyt livet i bubilen. Denne gangen vart det både solferie i Kroatia, østerriske fjell og byar i Tyskland, for ikkje å gløyme sykkelturar i København. Her eit bilde frå Grossglockner, eit fjellpass i Østerike på 2504 moh.

Som alltid når vi er på tur, er strikketøyet med. Eg strikkar gjerne når vi køyrer, men og når vi har slått oss til ro. Denne ferien har eg i hovudsak strikka vottar og labbar, for hausten og vinteren kjem nok i år og.

Først å fremst var det dei yngste barnebarna som fekk vottar då vi kom heim. Mønstera er henta frå Votteboka til Jorid Linvik. Dei fleste er strikka i PT5 frå Rauma, men ekornvottane er strikka i restegarn frå Sjølingstad Uldvarefabrik.

Dette restegarnet var og nok til Nettvotten når eg sløyfa stripene på bråtet. Dette er ein damestørrelse, designer Wenche Roald/vottelauget.

I votteboka til Jorid Linvik er det og mønster til desse vottane, eg har strikka dei i Rauma PT5.

Har inntrykk av at heimestrikka labbar er populære åregevinstar på basarer. Desse para går nok til ei såk eg bryr meg om. Dei grønne er strikka i Rauma PT5 og dei med striper i Sisu frå Sandnes.

Det eg kosa meg mest med å strikke var nok denne jakken. Den er designa av Pinneguri og heiter Barnejakka Eivor, mønster finn du her på Ravelry. Synest den vart fin til den vesle prinsessa vår. Jakken er strikka i Drops Alpakkasilke.

Til slutt eit bilde av den koselege campingen vi budde på ei god veke. Dette er på Okrug utanfor Trogir i Kroatia. No er det haust og det vert kanskje meir tid til håndarbeid og til blogging.

Litt klompelompestrikk

Eg er gjerne litt treg av meg, i alle fall nokre gonger. Denne gangen er det å strikka frå boka 

"Klompelompe" eg tenker på. Men når svigerdatter vår viste meg eit sett ho likte ekstra godt og ønskte seg til det nye barnebarnet som er venta. Tilfeldigheten vil og at ei kjær venninne strikka nett den jakka som gåve til den vesle, og då var valget lett for meg. Eg kjøpte inn garn til bukse og hue. Boka var eg heldig å få låne. Og ja det vart ikkje berre ei, men 2 huer i ulik storleik.

Her er buksa og huene strikka i Lana Grossa Cool Woll. buksa er etter mønsteret 

"Go-Klompen-bukse" og hua er ei "Pilotlue" strikka med samme reliefmønster 

som på buksa og jakken. Den største hua manglar knappar, men det er no nokre 

veker til den er passe stor.

Den minste hua passa bra. Synes den vart fin på den flotte guten. 

Her er han 6 veker gammal.

Og til sist eit bilde av begge to, det kom ei lita "linselus" og ville vera med. 

Rart eg er glad i og stolt av desse to!

Ferie med strikketid og garnkjøp

Har i sommar vore 2 veker på bubiltur i Norge og Sverige. Og sidan eg likar å strikke når vi kjører, ja eg nyttar gjerne ledige stunder ellers og, så vert det litt strikketid. Når regnet pøsar ned er det godt å sitte inne med strikketøyet, og skin sola er det fint å sitja utanfor bilen. Er ein glad i å strikka veit ein ofte å nytte tida.

Som her i Kristinehamn i Sverige. Fin temperatur, sol og sommar og labbestrikk på pinnane. 

Når det skal pakkast til tur, er strikketøyet det som vert nøye planlagt + litt ekstra garn som 

kan komme vel med. 

Men samtidig så er det no ein gong slik at fabrikkutsal er like viktige stopp som dei mest naturskjønne stader. Og kan eg få med meg begge deler, ja då er dagane perfekt. Etter å ha besøkt Jostedalen, og Geiranger, kjørt Sognefjellet og Ørnesvingane, ete jordbær i Valldalen og er komen fram til Åndalsnes men kanskje ikkje akkurat i den rekkefølgen. Då vert Fabrikkutsalet til Rauma på Veblungnes eit naturlig stopp. Feilfritt garn med 10% rabatt, og masse feilgarn til 20 kr bunten. 

Det vart eit plastnett med feilgarn, Baby Panda, PT 5 og 2 buntar PT Pandora. 

Etter å ha hatt fantastisk flott sommarvær, hang skodda heilt i fjorden, værmeldingane lova meir regn, ja då sette vi kursen til austlandet. Og undervegs der vart det gjort ferdig 3 par labbar. Alltid kjekt å ha labbar på lur, som gåver eller gevinstar.

På Notodden var vi saman med datter vår og familien eit par døgn. Yngstemann i den familien skal befynne på skulen no, og skulegenser frå bestemor høyrer med. Han fekk sjølv plukke ut motiv frå boka "Hønsestrikk". Koselig å bla i boka saman med han, og ønskje var ganske klart, seglbåtar vart favoritten.

Feriens siste strikkeprosjekt vart "Nettvotten" strikka i restegarn frå Sjølingstad uldvarefabrik.

I Sverige var eg innom Kampes spinneri i Ullervad, Mariestad. Godt utvalg i vevgarn og vevtilbehør. Ja det vart litt kjøpt her og. Så til vinteren må eg nok få renning på veven min igjen. Tinas Textiler freista og med ei flott vindusutstilling. Klarte akkurat å få det med då eg sykla forbi. Spaserte tilbake og jammen kjøpte eg ikkje nokre meter og. Veldig godt å veta at eg ikkje vert arbeidslaus til hausten og vinteren. Det vil seie at eg alt har brukt fleire nøster garn og det eine stoffet vart til denne handarbeidskorga. Den rommer mykje, her er den fylt opp med feriens innkjøp. Fyller eg den med garn og handarbeidsutstyr vil eg ha arbeid lenge. Rikelig med lommer utvendig er det og.
Er veldig fornøyd!

Den siste og flottaste opplevinga på handarbeisdfronten var besøket på Silkeveven, Skarnes. Flott å tenke på at den einaste vevstolen av den typen som ikkje er i Kina, den er på Skarnes i Norge. Imponerande å sjå korleis det måtte 2 vevarar til for å veva. 12 000 renningstrådar og like mange hovlar som vart brukt i eit fastlagt program. 

Og like flotte stoff kunne dei veva på vevstolen. Imponerande! Så har du anledning til å besøke Silkeveven, kan det sterkt anbefalast!

Ønskjer deg som les dette ein fortsatt god sommar! 

Og det kan eg seie, vi treng ikkje fleire nedbørsrekordar i Bergen i sommar.